اينجا دلي گرفته و وا هم نمي شود

اين آسمان تيره و اين خاك سرد سنگ

مهمان گريه هاي خدا هم نمي شود

بيهوده چشم و گوش دلم تيز كرده ام

ايجا كسي مزاحم ما هم نمي شود

اين بغض تلخ يا به خدا مي رساندم

يا بسته راه گريه و وا هم نمي شود

شايد جنون گرفته دلم يا كه شاعرم

آخر سرشك و خنده كه با هم نمي شود

خواهد شكست وزن ولي سد حرف دل

قانون هيچ و پوچ هجا هم نمي شود

شايد دلم شبيه مراد خودش شده ست

وقتي غريب، آشنا هم نمي شود

اين دل شكست خورده شطرنج زندگيست

از پا فتاده شاهش و پا هم نمي شود

تبعيدي ابد به زميني كه باعث

لبخندكی بدون صدا هم نمي شود

زندان استخواني تنگ بدون مرز

مشمول بند و تبصره ها هم نمي شود

اينجا صداي بال و قفس مي رسد به گوش

اينجا كسي اسير، رها هم نمي شود